Malinda antwoordde; “Wij mogen hem niet zoeken. De prins zal zelf de toren moeten vinden. Zijn hart zal hem wel naar de toren brengen. Als twee mensen elkaars ware liefde zijn, zullen ze elkaar altijd vinden, want als twee harten bij elkaar horen, vinden ze elkaar altijd, onthoudt dat goed Woppie.”

“Wat als de prins nu veranderd is in een zombie en geen hart meer heeft?” vroeg Woppie aan Malinda. De heks vloog terug uit het raam naar de grond en liep naar huis. Een paar minuten later kwam er een man op een wit paard bij de toren. “Wat is hij raar gekleed voor een prins.” dacht Woppie.

Hij stapte van zijn paard af en bekeek de toren grondig. Woppie en Malinda waren geduldig aan het wachten tot de prins en Rapunzel elkaar zouden zien. Het raam ging open. Een mooi blond meisje keek door het raam en begon te zingen. De prins hoorde het gezang en keek naar boven. “Hé jij daar, mooi meisje. Wat is jouw naam?” riep hij naar boven, waarop het meisje antwoordde; “Mijn naam is Rapunzel, maar jij mag mij Raponsje noemen.” Ze keken elkaar aan en ook al zat zij hoog in de lucht en hij daar helemaal beneden op de grond, werden ze toch verliefd op elkaar.

“Rapunzel, hoe kan ik tot bij jou geraken? Ik zie hier nergens een deur.” Riep de prins. “Kan je vliegen?” vroeg Rapunzel aan de prins, waarop hij antwoordde; “Neen, mijn lief. Ik kan niet vliegen.” Heeft u misschien Instagram of mag ik jouw Snapchat?”

WORDT VERVOLGD…

No responses yet

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *