“Ik heet niet meer Roodkapje, maar Roodbontje. Iedereen dat mij Roodkapje noemt die gaat eraan. BEGREPEN!?” riep Roodkapje … euh … Roodbontje luid. Iedereen knikte van ja.

Daarna liep Roodbontje terug het bos in. Woppie en Malinda liepen terug achter Roodbontje aan. De wolf bevrijdde de oma van de boom.

Roodbontje wandelde een eindje verderop. Woppie en Malinda mochten niet naast haar lopen, anders werd ze boos. Plots was ze verdwenen. Woppie en Malinda begonnen te lopen en te lopen. Opeens zagen ze Roodbontje opgesloten zitten in een kooi.

Oma en de wolf stonden naast de kooi te dansen. “Goed gedaan wolf!” “Jij ook oma! We zijn een geweldig team!” Woppie kon zijn oren niet geloven. De wolf en de oma werkten samen om Roodkapje te vangen. Ze haten haar alle twee omdat ze zo gemeen is.

“Jullie gaan haar toch geen pijn doen?” vroeg Woppie.

Plots kwam er weer een harde windvlaag. Daar was de Mode-Heks weer. De wolf en oma liepen hand in poot weg. “Hadden ze ook nog een relatie?” vroeg Woppie zich af.

“Tuurlijk gaan ze haar pijn doen. Dit is mijn verhaal Woppie. Ik zei toch dat jij er niks aan kan veranderen. In feite maak jij het nog erger dan het al is.” Zei de Mode-Heks al lachend en ze kwam van achter Roodkapje haar kooi. Ze droeg weer andere kleren en alweer had ze een ander haarkleur.

WORDT VERVOLGD…

No responses yet

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *