De harde windvlaag kwam terug en de Mode-Heks was weer verdwenen. Malinda nam Woppie vast en hij sloot zijn ogen. Toen hij ze weer open deed, was hij in een kasteel tussen allemaal mensen. Hij stond helemaal vooraan. Malinda was blij en zei; “Dit is mijn sprookje! Nu zijn we bij het feest van de geboorte van Doornroosje. Ik zal straks een doopgave  moeten uitspreken.”

“Een doopgave is een gave dat wij feeën uitspreken tijdens een doop van een prins of prinses. Bijvoorbeeld dat ze bloedmooi zal worden, ze nooit verdrietig zal zijn of dat ze de mooiste glimlach zal hebben van de hele wereld. Ik zal haar mooie witte tanden geven. Want niemand houdt van lelijke gele tanden.” Malinda was zeer opgewonden. Ze was zo blij dat dit haar sprookje was.

Nu was het haar beurt om een spreuk uit te spreken. Er waren al 2 andere feeën haar voor geweest. Ze vloog rond de wieg en lachte naar de baby.

“Ik zal jou de gave geven van….” Plots kwam er een harde windvlaag.

“Wel, wel. Ben ik niet uitgenodigd? Laat me raden, mijn uitnodiging is zeker verloren geraakt bij de post?” klonk een boosaardige stem helemaal achteraan de zaal. Iedereen keek achter zich. Daar was de Mode-Heks weer.

Opnieuw in andere kleren en met ander haar. Ze liep naar de wieg en duwde Malinda weg. Ze keek naar de baby en zei toen; “Het is mijn beurt om nu een spreuk te zeggen. Omdat ik niet ben uitgenodigd en de koning en koningin zo lelijk gekleed zijn zal ik haar meenemen. Ik zal haar leren hoe ze zich moet kleden en hoe ze de wereld kan veroveren.”

WORDT VERVOLGD…

No responses yet

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *