De koning en koningin smeekten haar om genade. Ze smeekten op hun knieën dat de Mode-Heks, Doornroosje, niet zou meenemen. “Oké. Goed dan. Ik zal haar niet meenemen want van baby’s krijg ik toch rimpels. Ik zal wel een ander geschenkje vinden.”

Ze keek om zich heen en sprak toen een spreuk uit; “Als Doornroosje zestien wordt zal ze haar eerste selfie nemen en dan zal ze sterven. Dus laten we hopen dat het een goeie selfie wordt.” Ze blies toen een zwart poeder in het gezicht van de baby.

De Mode-Heks draaide zich om en liep terug naar achter. Een grote windvlaag kwam weer op en ze was verdwenen.

De koning en koningin huilden. Malinda vloog op hen af en zei; “Uwe majesteit, ik kan misschien de vloek niet verbreken, maar ik kan de spreuk wel verzachten.” Ze vloog naar de baby en sprak toen haar doopgave uit.

“Op je zestiende verjaardag zal je niet sterven door je eerste selfie, maar zal je 100 jaar slapen, samen met de rest van het koninkrijk. Je zal alleen ontwaken door een ware liefdeskus van jouw prins.” Malinda tikte met haar toverstaf op het neusje van Doornroosje.

“Wat doen we nu? We kunnen moeilijk hier zolang wachten tot ze zestien jaar wordt.” Vroeg Woppie. “Nee binnen een paar dagen is ze al zestien. Hier in de sprookjeswereld gaat de tijd veel sneller. Een film duurt toch ook geen zestien jaar?” antwoordde Malinda.

WORDT VERVOLGD…

No responses yet

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *