“Mag ik nu ook naar het bal gaan stiefmoeder?” vroeg Assepoester. “NEE ! Jij bent daar helemaal niet welkom! Waarom denk jij dat de prins iemand zou kiezen zoals jouw? Je bent altijd in het zwart gekleed en je arm zit onder de tattoos. De prins zal nooit kiezen voor iemand zoals jij. Hij wil iemand zoals mijn dochters.” Zei de gemene stiefmoeder, ze draaide haar om en liep de deur uit samen met haar twee dochters. Buiten stond er een prachtige koets te wachten die hen naar het paleis bracht. De ene stiefzus smeet de deur heel hard dicht. Uit woede smeet Assepoester haar schoen tegen de deur.

Woppie sprong richting Assepoester en vroeg of alles goed was met haar. Assepoester antwoordde; “Nee, Ik wil hier weg. Ik haat het hier. Soms is mijn stiefmoeder vriendelijk en mijn stiefzusters ook, maar dan doen ze weer zo gemeen tegen mij.” Assepoester keek verdrietig naar Woppie en begon toen de openhaard te poetsen.

“Misschien kunnen de vogels en muizen je helpen om een jurk te maken?” Woppie knipoogde naar Assepoester. Assepoester keek met een rare blik naar Woppie en zei; “Waarom zou ik ongedierte een jurk voor mij laten maken? Ik heb nog maar net heel het huis gepoetst en dan gaan al die vogels en muizen het terug vuil maken zeker.”

“Probeer het nu maar.” Woppie gaf een duwtje in Assepoester haar rug. Assepoester deed een raam open en begon te zingen.

WORDT VERVOLGD…

No responses yet

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *