Wederom vroeg Assepoester of ze mee kon naar het bal. En opnieuw werd dat geweigerd door haar gemene stiefmoeder. Toen ze naar het bal waren, liep Assepoester boos naar buiten in het donkere bos. Woppie en Malinda renden haar achterna. “Wacht Assepoester ik heb een idee!” riep Woppie. Ze stond stil en draaide haar om. “Fee Malinda kan misschien een mooie jurk voor je toveren.” zei Woppie en hij keek Malinda aan met grote schattige ogen. “Nee Woppie, Ik kan dat niet. De goede fee van Assepoester zal dat moeten doen. Anders zal ze boos zijn op mij.” Vertelde Malinda.

Assepoester keek boos naar Malinda en draaide zich terug om toen plots uit het niks een blauw licht kwam. “Hier ben ik dan mijn lieve schat. Ik voelde dat iemand mij nodig had.” Zei de warme, lieve stem die uit het niks kwam. Het was de goede fee van Assepoester. “Jij mijn kind heb hulp nodig. Je wilt zeker naar het bal gaan, maar met die kleren en die arm vol tattoos geraak je er niet binnen. Ik zal je wel helpen. Ga daar maar staan lieve schat.” De goede fee lachte. Ze stond voor Assepoester en begon met haar toverstaf te zwaaien. Ze sprak een spreuk uit en het hele bos werd verlicht door de goede fee.

“Iemand wil naar het bal
Ik zal je betoveren met een knal
Vanbinnen zit je ware schoonheid
Alleen bij jouw zit er pure kwaadheid
Met alle magie dat ik bezit
Tover ik jou jurk in kleur en niet in zwart-wit
Om 12 uur is het tijd voor afscheid
Want dan is het allang bedtijd
Mijn liefste schat geniet van het feest
Want voor je het weet is het genoeg geweest”

WORDT VERVOLGD…

No responses yet

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *